Unesco heeft de techniek van graslandbevloeiing op de lijst van immaterieel erfgoed geplaatst. Op deze lijst staan tradities, gebruiken en ambachten uit de hele wereld die het waard zijn om door te geven aan nieuwe generaties. Landschap Overijssel beheert vloeiweides op diverse locaties in Twente.
Samen met Oostenrijk, België, Duitsland, Italië, Luxemburg en Zwitserland heeft Nederland de techniek van graslandbevloeiing voorgedragen voor de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed. Landschapsbeheerders en vrijwilligers zorgen met deze ingenieuze techniek dat rivierwater via geulen over een weiland stroomt. Hierdoor komen water en voedingsstoffen op het land terecht, waardoor het land vruchtbaarder wordt, minder snel uitdroogt en beter tegen vorst kan. Graslandbevloeiing zorgt ook voor meer biodiversiteit. Nederland kent graslandbevloeiing al vanaf de Middeleeuwen. Behalve in Overijssel wordt de techniek ook nog steeds toegepast in Noord-Brabant.
Zesde erkenning
Voor Landschap Overijssel is dit de zesde Unesco-erkenning voor immaterieel erfgoed. Naast de graslandbevloeiing vind je op die lijst de ambachten van de schaapsherder en de molenaar, de techniek van het heggenvlechten, het midwinterhoorn blazen en het ontsteken van paasvuren. Deze ambachten en tradities zijn te zien op de terreinen van Landschap Overijssel. Zo vind je op de Lemelerberg de schaapherder, houden vrijwilligers de verschillende historische water- en windmolens draaiende en mag er een paasvuur worden gebouwd op een van de terreinen langs de Regge.
Veel meer immaterieel erfgoed
"We vloeien natuurlijk zelf nog op Hof Espelo, maar hebben bijvoorbeeld ook oude vloeiweides op landgoed Haverriet, in De Wildernis en in de Manderstreu," vertelt erfgoedspecialist Martijn Horst. "Overigens wordt alleen de kennis van het ambacht tot Unesco Immaterieel Erfgoed uitgeroepen en niet de fysieke vloeiweides zelf," voegt hij eraan toe. "We hebben natuurlijk nog veel meer immaterieel erfgoed op onze terreinen, waaronder eierkuul’n op de Markelose Berg, Joodse tradities op de Kuipersberg, het begraven in familiegraven op onze landgoederen en de tradities en gebruiken bij de jacht. Net zo belangrijk," stelt de erfgoedspecialist, ook al hebben ze geen officiële status.
