Landgoedwandeling Soeslo

Entree Landschap Overijssel

Welkom op Landgoed Soeslo en bij de beheerder, Landschap Overijssel.

Dankzij de bosvijver, Soestwetering en natte graslanden is dit gebied een walhalla voor plant en dier. In het vroege voorjaar geniet je hier van stinzenplanten en het vrolijke gekwetter van vogels. Door de afwisseling in beplanting en natte graslanden voelen veel planten en dieren zich hier thuis.

Samen met Waterschap Drents Overijsselse Delta neemt Landschap Overijssel maatregelen om de kwaliteit van de bodem en waterleven te verbeteren. Zeldzame planten en dieren zoals de patrijs, kamsalamander, ringslang, maar ook zeldzame orchideeën, profiteren hiervan.

Historisch slotenpatroon

Aan de rechterkant van het pad vind je een 'rabattenbos'. Tijdens grootschalige aanplant/bebossing tussen 1850 en 1950 werden in natte delen sloten gegraven. De vrijgekomen grond kwam op de tussengelegen stroken grond terecht. Zo kreeg je verhogingen met een drogere groeiplaats voor bomen.

Visvriendelijke waterkering

Landschap Overijssel werkt op Soeslo samen met het Waterschap om het gebied toekomstbestendig te maken en de biodiversiteit te verbeteren. In het eeuwenoude riviertje de Marswetering is de waterkering geschikt gemaakt voor vissen om te passeren.

Let op: het beukenlaantje is tijdelijk gesloten vanwege vallende takken. Op het hek vindt u een kaart met alternatieve route in groen. Onze excuses!

Romantisch boslaantje

Dit door hoge beuken omzoomde laantje is één van de twee historische boslaantjes die op het landgoed te vinden zijn. Hier was (en is) het heerlijk wandelen voor de bewoners. Zie je de grote 'wratten' op sommige beukenbomen? Dit is vaak een teken van kanker maar bedreigt de boom niet meteen.

Helaas hebben de monumentale bomenlanen het zwaar. Dat komt door de verzuurde bodem, de droogte en de ouderdom van de bomen. Ze sterven af en laten hun takken vallen. Om ongelukken te voorkomen worden de bomen langzaam maar zeker vervangen.

Bijzonder lanenpatroon

Landgoederen werden in eerste instantie vaak rechtlijnig aangelegd, en soms later aangepast. Hier zijn de rechte lanen, in een halve stervorm, nog te zien. De lanen waren handig voor de jacht. Vanuit het middelpunt kon de jager het wild via de kaarsrechte wegen op grote afstand 'spotten'.

Van hieruit maken we een uitstapje naar de Marswetering en het Lenther Zijl. Straks komen we hier terug om de omgeving van het statige landhuis te verkennen.

Oude rivier, nieuwe natuur

De Marswetering is een eeuwenoude riviertje, dat de landgoederen Rechteren, Den Berg, Den Aalshorst en Soeslo met elkaar verbindt. Het Waterschap maakt het riviergebied toekomstbestendig door te zorgen voor schoon water, dat kan worden opgeslagen en op het juiste moment wordt afgegeven.

Gemaal tussen de weteringen

Voordat de Lenthemer Zijl werd gebouwd, overstroomde dit gebied 's winters vaak en waren zandwegen onbegaanbaar. De sluis regelt al sinds midden 19de eeuw de waterafvoer van de Marswetering in de Nieuwe Wetering. Het water stroomt via de Zwolse Stadsgracht en Zwarte Diep naar het Zwarte Meer.

Van hieruit lopen we terug naar het landgoed, om de omgeving van het statige landhuis te verkennen.

Oase van rust

Bij een landgoed mag een boomgaard niet ontbreken. Deze oase van rust bestaat uit zowel oude als nieuwe fruitbomen. Gekozen is voor oude rassen, waar ook de bijen, te vinden in kasten ten oosten van de boomgaard, het goed mee kunnen vinden. Je vindt hier appel, peer, kers en mispel.

Langhuisboerderij

Naast het landhuis ligt deze 19de eeuwse langhuisboerderij met prachtige, historische hooibergen. Onder de rieten kap bevond zich vroeger het woonhuis en achterhuis met stallen voor de koeien.

Soeslo heeft een roerige geschiedenis, die begint als hofhorig erf van het Stift Essen (847-1416). Dit adellijke vrouwenklooster uit Duitsland verplichtte de bewoners om oogst en pacht af te dragen. Vervolgens was het lange tijd in handen van Zwolse regentenfamilies, die het landgoed vorm gaven.

De eigenaren van het landgoed mochten graag jagen. Zij werden daarbij ondersteund door Antonie (Tone) Reuverkamp (links). De jongen is Gerrit Jan van Dort. Zijn familie werkte generaties lang voor de bewoners van het landhuis.

Koetshuis

Het prachtig gerestaureerde koetshuis heeft een opvallend ontwerp; het middengedeelte zwenkt iets naar binnen. Hier stonden vroeger de koetsen, vandaar de hoge ingangen. Daarnaast was het de dienstwoning. Het is in tweeën verdeeld en wordt verhuurd. Enkele jaren geleden stond het nog op Funda!

In het vroege voorjaar veranderen de tuinen rondom koetshuis en landhuis in een kleurige bloemenzee. Stinzenplanten zoals sneeuwklokjes, krokussen en narcissen vormen een paradijs voor hommels en bijen.

Bomen om onder te dromen

Het park aan de voorzijde van het landhuis bestaat uit een stuk grasland omgeven door prachtige oude bomen. Sommigen hebben een omvang van bijna vijf meter. Je vindt op Soeslo een Amerikaanse eik (boomboeket), beuk, eik en paardenkastanje. Een kronkelpad leid je naar de vijver van het landhuis.

Tijdens uw wandeling ziet u links de historische hooilanden. Door de toplaag te verwijderen en de landen te vernatten, helpt Landschap Overijssel de natuur een handje. 's Zomers is hier een rijk palet aan planten te bewonderen, met bijvoorbeeld blauwe knoop, parnassia en moeraskartelplant.

Siervijver

Een siervijver mag op een landgoed natuurlijk niet ontbreken. Soeslo heeft een mooie siervijver compleet met tuinhuisje en romantisch bruggetje. Eenden en andere watervogels weten deze plek in alle seizoenen te vinden.

Statig Landhuis

Landhuis Soeslo wordt bewoond en is niet toegankelijk. Vanaf deze plek krijg je een goede indruk van het statige landhuis. Het werd in 1815 gebouwd, maar al in de Middeleeuwen werd gesproken over 'Soesselo'.

In de 17de eeuw is hier een spieker (graanschuur) te vinden. In 1815 bouwt Derk Royer een landhuis. Royer zet zijn handtekening in een van de bakstenen naast de ingang. De beroemde dichter Rhijnvis Feith, buurman en vriend, schrijft een ode voor Soeslo.

Via Royers kleindochter wordt Soeslo in 1868 bezit van de familie Van Nes van Meerkerk. In 1964 koopt gemeente Zwolle het landgoed aan. Echtpaar Hony wordt in 1997 de nieuwe eigenaar en herstelt het landhuis in oude luister. Ruim 200 jaar na de ode van Feith is Soeslo opnieuw een lust voor het oog.

Antonia van Dort poseert eind jaren 50 van de vorige eeuw voor het landhuis. Zij werkte met haar zus Mina in de huishouding van de familie van Ness van Meerkerk.

Boslaantje

Landgoed Soeslo kent twee boslaantjes, nauwe wandelpaden met aan weerszijden hoge bomen waar de bewoners zich konden ontspannen. Dit pad bestaat uit eikenbomen begroeit met klimop. In alle seizoenen is dit een prachtig laantje.

Sla aan het einde van het laantje links af en keer via het Soeslopad terug naar het beginpunt.